• apple.jpg
  • bananas_2.jpg
  • fruits.gif
  • tamarind.jpg
  • zalew_zemborzycki_1.jpg
  • zalew_zemborzycki_2.jpg
  • zalew_zemborzycki_3.jpg
  • zalew_zemborzycki_4.jpg
  • zalew_zemborzycki_5.jpg
  • zalew_zemborzycki_6.jpg
  • zalew_zemborzycki_7.jpg
  • zalew_zemborzycki_8.jpg

     Zalew Zemborzycki - Historia

W połowie lat pięćdziesiątych narodził się pomysł spiętrzenia Bystrzycy i utworzenia zalewu pod miastem. Potem o tym zapomniano i nagle przy jakiejś okazji odrodził się od nowa...
W maju 1957 roku ruszyła Lubelska Gra Liczbowa „Koziołek”. Prowadził ją Miejski Komitet Czynów Społecznych, z gry tej miał czerpać zyski na swoja działalność, jednak zyski przeszły najśmielsze oczekiwania i zapoczątkował dyskusję na co przeznaczyć zyski z „Koziołka”.
Pomysłów było wiele i jednym z nich był pomysł magistra Katedry Geografii Fizycznej UMCS Kazimierza Bryńskiego. Zaproponował stworzenie jeziora w Zemborzycach. Pomysł przegrodzenia naturalnej, szerokiej niecki w dolinie Bystrzycy nie wzudził wtedy żadnych emocji ani nie nabrał rozgłosu. Nadszedł jednak przełom, nastał inna atmosfera społeczna, w ludziach obudziła się chęć działania i poczucie że jak się chce można wiele zdziałać. Sprawa sztucznego jeziora powróciła w dobrym czasie.
Tytuł wypowiedzi Kazimierza Bryńskiego w Kurierze był znamienny: „Lublin może mieć piękne jezioro, potrzeba tylko trochę dobrych chęci i pieniędzy z „Koziołka”. Wówczas po raz pierwszy zalew zyskał inny odbiór na tzw szerokim forum publicznym, autor wskazał też źródło finansowania wielkiego przedsięwzięcia co było przecież bardzo ważne.
Nie obyło się też bez przeciwności z okolic Zemborzyc. Kocepcja Bryńskiego wywołała stanowcze opory zwłaszcza wśród rolników. Protesty zemborzyckie nie mogły jednak zaważyć na losach zalewu. Groźnym wrogiem okazała się kolej która swoje plany odkryła z końcem 1958 roku. Wschodnia Okręgowa Dyrekcja Kolei Państwowych umyśliła sobie aby wybudować na Wrotkowie a więc w bezpośrednim sąsiedztwie Starego Lasu i Lasu Dąbrowa, wzdłuz Bystrzycy niemal u czoła projektowanej zapory wymarzonego już przez wielu zalewu wielką stacje towarową. Jednak na szczście przewagę zyskali zwolennicy zalewu i ośrodka rekreacyjnego w Zemborzycach oraz przeciwnicy lokalizacji w tym rejonie kolejowej stacji rozrządowej.
I znów trwały zebrania tematy kwestii finansowych aż wreszcie w 1961 roku stworzono pierwszą część dokumentacji a dwa lata później resztę. Plany były piękne, nie wszystkie zrealizowano. Ale do budowy przystąpiono. 5 października 1973 roku dla pracowników z warszawskiej „Hydrobudowy 8”, budujących zaporę i jazy, nadszedł wielki dzień: zakończyli montaż urządzeń i skierowali rzekę w nowe koryto. Wody Bystrzycy przez całą zimę płyneły przez dwa jazowe przepusty. Aż 5 marca 1974 roku był w historii zalewu drugi wielki dzień, opuszczono przepusty i woda zaczęła gromadzić się w niecce zbiornika. Po pierwszym dniu koło zapory czołowej podniosła się na 68 cm, w ciągu doby w głebi akwenu przybyło średnio 4 cm. Po miesiącu lustro wody zajmowało już 100 ha a po kolejnych dwóch tygodniach 190 ha. Tafla wody podeszła pod sam las, zaczęły cieszyć oko zarysy jeziora pełnego uroczych zakoli, cypelków i półwyspów. Tymczasem wody w Zalewie ciągle przybywało, mimo że wiosna była wyjątkowo sucha i Bystrzyca niosła mniej wody w maju akwen osiągnął już planowane rozmiary. Zalew nareszcie był, wsród jego entuzjastów panowało wielkie poruszenie. Niestety nie doczekał tej oczekiwanej chwili inicjator zalewu Kazimierz Bryński. Miasto jego imieniem nazwało ulicę biegnącą wzdłuż zapory czołowej zbiornika.
16 lipca 1974 roku nastąpiło oficjalne otwarcie Zalewu Zemborzyckiego...

     

   Zalew Zemborzycki - Informacje

Zalew Zemborzycki - ma około 230 ha powierzchni i ponad 12 km linii brzegowej. Głębokość zalewu sięga od 2,5 do 4 metrów. To najczęściej odwiedzane przez lublinian miejsce rekreacji. Zlokalizowano tu trzy ośrodki wypoczynkowe: Wrotków, Dąbrowa i Marina. Brzegi Zalewu Zemborzyckiego w wielu miejscach zagospodarowano na plaże i kąpieliska z dostępem do węzłów sanitarnych oraz usług gastronomicznych, dla dzieci natomiast przygotowano place zabaw. Znajduje się tu 10 przystani żeglarskich oraz tor regatowy o długości około 2 km, na którym rozgrywane są zawody żeglarskie. Utworzony jest również wyciąg narto wodnych. Istnieją wypożyczalnie sprzętu wodnego oraz organizowane są kursy żeglarskie. Zalew Zemborzycki jest również "rajem" dla wędkarzy: wzdłuż linii brzegowej można spotkać miłośników łowiących okazałe ryby. 

Przyszłość Zalewu Zemborzyckiego to przede wszystkim rozwój rekreacji i infrastruktury turystycznej. Okolica wraz z Lasem Dąbrowa stanowi idealne miejsce do odpoczynku. Ponadto dobry dojazd samochodem i rowerem poprzez sieć ścieżek rowerowych oraz bliskość do Lublina powodują, ze odpoczywamy tu nie tylko w niedziele ale codziennie.

Interesujący element florystyczny Zalewu Zemborzyckiego stanowią dwa szpalery lip drobnolistnych składające się z 35 i 15 drzew o obwodzie pnia ponad 120 cm. W 1997 roku zostały uznane za pomnik przyrody. W miejscach wykorzystywanych do celów rekreacyjnych powstały towarzyszące zbiorowiska synatropijne z udziałem jasnoty białej, trybuli leśnej i glistnika jaskółcze ziele. wiosną możemy spotkać ziarnopłon wiosenny. Krzewy ozdobne to dzika róza, karagana syberyjska i żywotnik zachodni.

Zalew Zemborzycki utworzony został na rzece Bystrzycy jako zbiornik małej retencji. Spełnia on funkcje rekreacyjnie wraz z energetyczną dzięki umieszczeniu z zaporze małej elektrowni wodnej o mocy 25 kW. Historia Zalewu sięga 1955 roku, kiedy Kazimierz Bryński, pracownik Katedry Geografii Fizycznej UMCS wystąpił z propozycją utworzenia zbiornika retencyjnego na Bystrzycy powyżej Lublina, w celu łagodzenia fal powodziowych na rzece i uzupełnienia zasobów podziemnych przy ujęciu wody w Prawienikach. Powódź, która nawiedziła miasto w 1964 roku, przyśpieszyła decyzję o budowie Zalewu. W latach 1970-1971 przedsiębiorstwo Hydroprojekt z Warszawy opracowało projekt, a w latach 1972-73 wykonano podstawowe prace budowlane. Zalew budowano w tzw. czynie społecznym, często pod przymusem zakładów pracy, szkół, organizacji partyjnych i młodzieżowych nieodpłatnie i w dni wolne. Zalew Zemborzycki oddano do użytku w 16 lipca 1974roku. Na otwarcie zalewu przyjechali do Lublina I sekretarz KC PZPR Edward Gierek w towarzystwie premiera Piotra Jaroszewicza. Nazwę otrzymał od miejscowości Zemborzyce, w pobliżu której się znajduje. Po ponad trzydziestu latach od powstania zalew dalej przyciąga lublinian i nie tylko. Przychodzą tu na spacery, wycieczki rowerowe, żeglować, pływać kajakami i jeździć na nartach wodnych